تــَمام هوا رابو می کشم

چشم مـی دوزم

زل مـی زنم…

انگشتم را بر لبان زمیـن مے گذارم:

” هــــیس…!!!

مـی خواهم رد نفس هایش بـﮧ گوش برسد…!”

اما…!

گوشم درد مـی گیرد از ایـن همـﮧ بـی صدایـی

دل تنگـے هایم را مچالـﮧ مـی کنم و

پرت مـے کنم سمت آسمان!

دلواپس تو مـی شوم کـﮧ کجای قصـﮧ ما سکوت کرده ایـی

کـﮧ تو راه  نمی یای

                      فرستنده: خاک پا
                               گیرنده : نور چشمم
                                        دلیل : قلبم
                                                 هدف : یاد عزیز
                                                       نتیجه : دلتنگی

آدم هــا بـرای هــم سنگ

تمــام مـی گذارنــد،

امــا نـه وقتــی کــه در میانشــان

هســتی،

نــــــــه..،

آنجــا کــه در میــان خـاک خوابیــدی،

“سنـــگِ تمــام” را میگذارنـد

و

مــی رونــد…

تا هستیم قدر همو بدونین  روزی

میرسه که تنها بمونین.

خطا از من است ، می دانم …
 

از من که سالهاست گفته ام ”

        خدایا منو ببخش

اما به دیگران هم دلسپرده ام

از من که سالهاست گفته ام ”

            ایاک نستعین

اما به دیگران هم تکیه کرده ام

اما رهایم نکن

بیش از همیشه دلتنگم

به اندازه ی تمام روزهای نبودنم …

این روزها هوا خیلی غبار آلود است ،

                                      گرگ را از سگ نمی توان تشخیص داد

               هنگامی گرگ را می شناسیم که دریده شده ایم

چـــی دلنشیــ♥ــن ‌تر از اینکـــﮧ

مدام و بی ‌بهانــــﮧ صدایت کنم با علامت ِ سوال …؟

و تو ســـر ِ حوصلـــﮧ جــواب بدهــــ♥ـے جـــــــ♥♥ــــانـــم

 

سکوت را دوستـــــــــ دارم به خاطر ابهت بی پایانش...............

روزهــای بارونی رو خیلے “دوست دارَم
 

مَعلوم  نمـےشہ مُنتظر تـاکـسے هَستے

یا آواره خیابـونـہـا…

بُخار توے هَوا مـالِ سَـرمـاست یا دود

            سیگـار…

روی گـونہ اَت اَشکـہ یا دونہ هـاے

                  بارون…!!!

کاش میدونستی …
         اونی که نشسته …
            همیشه خسته نیست !
                        شاید جایی برای رفتن نداره …!!!

روزی می شود

که برگ برنده ات

دل می شود…

اما تو دیگر

حاکم نیستی…