میگن هیچ عشقی تو دنیا مثل عشق اولی نیست

                             میگذره یه عمری اما از خیالت رفتنی نیست

داغ عشق هیچکی مثل اون که پس میزنتت نیست

                               چه بده تنها شی وقتی هیچکسی همقدمت نیست

 بی تو،

             مهتاب‌شبی،

                    باز از آن كوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم،

                          خیره به دنبال تو گشتم،

           شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،

          شدم آن عاشق دیوانه كه بودم.

        در نهانخانۀ جانم، گل یاد تو، درخشید

     باغ صد خاطره خندید،

                        عطر صد خاطره پیچید...........

آسمان صاف و شب آرام

                              بخت خندان و زمان رام

                                                              خوشۀ ماه فروریخته در آب

                                                                                           شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

                                    همه دل داده به آواز شباهنگ

                                                                        یادم آید، تو به من گفتی:

 

         ـ «از این عشق حذر كن!

                    لحظه‌ای چند بر این آب نظر كن،

                                         آب، آیینۀ عشق گذران است،

                                                    تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است،

              باش فردا، كه دلت با دگران است!

                                 تا فراموش كنی، چندی از این شهر سفر كن!»

                                   با تو گفتم:‌ «حذر از عشق!؟ - ندانم

                                      سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،

                                                                                       نتوانم!

یادم آمد كه شبی باهم از آن كوچه گذشتیم

                  پر گشودیم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتیم

                                          ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.

               تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.

                                               من همه، محو تماشای نگاهت.

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،

                                    

                                شدم آن عاشق دیوانه كه بودم.

در نهانخانۀ جانم، گل یاد تو، درخشید

       

                                        باغ صد خاطره خندید،

                                                 عطر صد خاطره پیچید