برو نفس بگير و برگرد شايد عشقم راه نفست رو بسته

برو من که نمي تونم نگه ات دارم اگه مثل کوه هم بايستم

راهي براي رد شدن از احساسم پيدا مي کني

برو جدايي رو قبول کردم

من حتي اگه نباشي هم مي توانم عاشقت بمانم

گاهي دور از چشم ابرها هم ميتوان عاشق شد

ميتوان بغض کرد ، ميتوان باريد

گاهي دور از چشم مداد رنگي ها هم ميتوان نقاش شد

ميتوان آسمان داشت ، ميتوان آبي شد

اما گاهي دور از چشم گذشته

نمي توان امروز را پشت هيچ فردايي پنهان کرد !

هر چي مهربونتر باشي بيشتر بهت ظلم ميکنن
 

                         هر چي صادق تر باشي بيشتر بهت دروغ ميگن

هر چي دلسوزتر باشي بيشتر سرت کلاه ميذارن

                 هر چي قلبتو آسونتر در اختيار بذاري راحت تر لهش ميکنن

هر چي آرومتر باشي فکر ميکنن آدم ضعيفي هستي

                         هر چي بيشتر به فکر ديگران باشي بيشتر حقتو ميخورن

هر چي خودتو خاکي تر نشون بدي واست کمتر ارزش قائلن

عجب وفايي داره اين دلتنگي !

                        که ميذاري ميري تو جمع و کلي مي گي و مي خندي

           بعد که از همه جدا شدي از کنج تاريکي مياد بيرون

                                 وايميسته بغل دستت و دست گرمشو ميذاره رو شونت

برميگرده در گوشت ميگه :

                                                     خوبي رفيق ؟

                                                                                             بازم خودمم و خودت !